Albatros

 

Występowanie: Oceany na półkuli południowej, rejony od Antarktydy do strefy międzyzwrotnikowej. Nieliczne spotykane na północnym Atlantyku.

 

Cechy charakterystyczne: Ubarwienie piór czarne na skrzydłach, tułów i głowa białe. Dziób długi, zaokrąglony, hakowaty.

 

Długość 70-140 cm.

Rozpiętość skrzydeł ok. 350 cm.

Dzięki swojej budowie potrafią dobrze szybować, pływać, nurkować.

 

Odżywianie: Zazwyczaj mątwy.

 

Tryb życia: Ptaki te zbierają się w grupach na małych izolowanych wysepkach. Łączą się w pary, często na całe życie.

 

Rozmnażanie: Znoszą jedno jajo, które wysiadują przez okres 2-3 miesięcy.

 

 

Pingwin

 

Ubarwienie czarne na grzbiecie, białe na brzuchu. Pingwiny mają dzioby o różnych kształtach i wymiarach. Kończyny dolne przesunięte do tyłu, są krótkie, ale mocne, zakończone palcami spiętymi błoną pławną. Z tyłu krótki ogon, wykorzystywany wraz z nogami do utrzymywania kierunku w wodzie. Skrzydła są wąskie, używane do napędzania ciała w czasie pływania. Na lądzie poruszają się w pozycji pionowej. W wodzie mogą pływać z prędkością 20 km/h. Nurkują na głębokość 0,5 km i mogą przebywać pod wodą 20 minut.

Występowanie, siedliska: Zimne morza na półkuli południowej, okolice Antarktydy, Nowej Zelandii, a także Galapagos.

Cechy charakterystyczne
Długość      20-140 cm

Tryb życia: Żyją w koloniach, w ilości nawet do miliona osobników, są monogamiczne. 

Odżywianie: Ryby, głowonogi, skorupiaki.

Rozmnażanie: Gniazda budowane z piór, kamyków i zielonych roślin zakładane są na terenach otwartych, czasami w norach i szczelinach skał. Składają 1-2 jaj, które wysiadują osłaniając za pomocą fałdu brzusznego. Przez okres 33-63 dni trwa okres inkubacji, wtedy pingwiny nie pobierają pożywienia. Młode osobniki grupują się ze sobą na okres od 2,5 do 13 miesięcy.

OchronaKilka gatunków pingwina jest obecnie wpisanych do międzynarodowej Czerwonej Księgi gatunków zagrożonych.

 

Foka

 

Występowanie, siedliska: Chłodne morza obydwu półkul. Głównie przybrzeżne wody.

Cechy charakterystyczne: Ciało podłużne, kończyny tylne wyciągnięte do tyłu, wykorzystywane tylko w wodzie, głowa zaokrąglona u góry, wydłużona. Brak usznych małżowin. Foka posiada po kilka wąsów z obu stron nosa. Przednie kończyny umożliwiają powolne poruszanie sie na lądzie. W wodzie foki są bardzo szybkie i zwinne. Wytrzymują pod powierzchnią wody do 40 min. Śpią na lądzie i w wodzie wynurzając się dla zaczerpnięcia powietrza bez przerywania snu.

Tryb życia: Foki żyją zarówno w wodzie jak i na lądzie. Przed długi czas wylegują sie na słońcu jeśli to możliwe. Żyją w koloniach, niektóre gatunki samotnie. 

Rozmnażanie: Gody rozpoczynają się po okresie karmienia, w różnych porach roku, zależnie od gatunku. w czasie trwania godów samce toczą ze sobą walki o dostęp do terytoriów zasobnych w samice. 

 

Orka

 

Występowanie, siedliska: Morza i Oceany na całym świecie, preferuje wody chłodniejsze.

Cechy charakterystyczne
Długość     6-8 m, maks. do 10 m
Waga          5-8 ton

Ubarwienie grzbietu czarne, spodu białe. Za okiem i za płetwą grzbietową biała plama. Płetwa grzbietowa silnie rozwinięta, płetwy piersiowe długie, zaokrąglone. Dziób krótki, zaokrąglony. 

Tryb życia: Orki są zwierzętami stadnymi, żyją w grupach 5-40 sztuk złożonych z 3 pokoleń. W grupie przewodniczką jest najstarsza samica. 

Polowania: Orki wykorzystują różne sposoby w czasie polowań, w zależności od rodzaju zdobyczy. Przy polowaniach na ławice ryb używają specjalnych dźwięków, które reorganizują ławicę, ustawiają ją w specjalny kształt, po czym orka atakuje silnym uderzeniem ogona zabijając większość ryb z ławicy, które następnie zjada. Inne podpływają  pod brzeg i porywają z niego młode foki lub inne tego typu zwierzęta. Orki polujące na duże walenie przytrzymują ofiarę pod wodą do momentu jej uduszenia, jednak nieraz silniejsze potencjalne ofiary odrzucają za pomocą ogona orkę na wysokość kilku metrów. Te które polują na delfiny lub morświny, skradają się dyskretnie do ofiar i atakują je z zaskoczeniem.

Odżywianie: Zwierzęta morskie, foki, delfiny, walenie

Rozmnażanie: Ciąża trwa przez okres jednego roku. Młody osobnik po przyjściu na świat ma długość 2m. Samica karmi młodego przez ok. 2 miesiące.

 

Lampart morski 

 

Występowanie: Antarktyda.

Cechy charakterystyczne: Ubarwienie szaro-niebieskawe. Szczęka osadzona ostrymi kłami, siekaczami i zębami trzonowymi.  Potrafi szybko i zwinnie poruszać się w wodzie.

Długość do 3,5 m.
Waga do 450 kg.

Odżywianie: Ryby, inne gatunki fok, małe pingwiny.

Tryb życia: Lampart morski jest drapieżnikiem, poluje na inne ssaki, głównie foki, wykorzystuje przy tym swoje silne i ostre uzębienie.